fiddle
fid·dle/ˈfɪdəl/
1noun (اسم)commonplural (جمع): fiddles
اسم — ویولن
ویولنکمانچه
ویولن، بهویژه هنگامی که در موسیقی فولک استفاده میشود
A violin, especially when used in folk music.
«او در یک گروه فولک ویولن مینوازد.»
“He plays the fiddle in a folk band.”
«ویولن صدای پرجنب و جوش دارد.»
“The fiddle has a lively sound.”
تفاوت با واژههای مشابه
2verb (فعل)commonpast (گذشته): diddledpast participle (مفعولی): diddled-ing (حال): fiddling3rd (سوم): fiddles
فعل — بازی کردن با
بازی کردن باقلقلک دادن
بازی کردن با چیزی به طور بیقرار یا عصبی
To touch or fidget with something restlessly or nervously.
«او در جلسه با خودکارش بازی میکرد.»
“He fiddled with his pen during the meeting.”
«بس کن بازی کردن را و توجه کن!»
“Stop fiddling and pay attention!”