adjective (صفت)technical
صفت — قابل پرواز
قابل پروازقابل پروازی
قابل پرواز یا مناسب برای پرواز بودن.
Capable of being flown or suitable for flight.
«پهپاد پس از تعمیر قابل پرواز است.»
“The drone is flyable after repairs.”
«آیا این هواپیما در هوای طوفانی قابل پرواز است؟»
“Is this plane flyable in stormy weather?”
تفاوت با واژههای مشابه
airworthy— قابل پرواز
فنی. برای هواپیماهایی که استانداردهای ایمنی پرواز را دارند استفاده میشود و فقط در زمینه هواپیما کاربرد دارد.
Technical. Used specifically for aircraft that meet safety standards for flight—interchangeable in aviation context but not for other flying objects.