فعل — گول زدن
شکل حال استمراری فعل 'fool': کسی را فریب دادن یا گول زدن.
The present participle of 'fool': tricking or deceiving someone.
«دست از شوخی بردار و برو سر کار!»
“Stop fooling around and get to work!”
«داری مرا گول میزنی یا این حقیقت دارد؟»
“Are you fooling me, or is that true?”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به طور خاص به گمراه کردن عمدی کسی اشاره دارد. 'Fooling' گاهی اوقات میتواند به نیت کمتر جدی، مانند شوخی کردن، اشاره کند، در حالی که 'deceiving' همیشه نیت بد را نشان میدهد. 'او آنها را برای پول فریب میداد' در مقابل 'او فقط شوخی میکرد'.
Formal. Refers specifically to intentionally misleading someone. 'Fooling' can sometimes imply less serious intent, like playing a prank, whereas 'deceiving' always suggests malicious intent. 'He was deceiving them for money' vs 'He was just fooling around'.
رایج. به گفتن یا انجام کاری برای سرگرمی اشاره دارد، اغلب بدون هیچ قصد فریبکاری، یا با نیت خوب. در صورتی که 'fooling' بیضرر باشد، قابل جایگزینی است. 'Are you joking with me?' در مقابل 'Are you fooling with me?' درست است، اما 'He's joking them out of their money' صحیح نیست.
Common. Refers to saying or doing something for amusement, often without any intent to trick, or with benign intent. Interchangeable when the 'fooling' is light-hearted. 'Are you joking with me?' vs 'Are you fooling with me?' works, but 'He's joking them out of their money' does not.