adjective (صفت)formal
صفت — قابل اجرا
قابل اجراقابل اعمال
قابل اجرا یا اعمال شدن؛ توانایی اعمال با زور یا قدرت را دارد.
Able to be enforced or imposed; capable of being applied by force.
«این قرارداد تحت قانون محلی قابل اجرا است.»
“The contract is forceable under local law.”
«همه مقررات قابل اجرا نیستند.»
“Not all regulations are forceable.”
تفاوت با واژههای مشابه
enforceable— قابل اجرا
رسمی. معمولاً در اشاره به قوانین یا قواعد قابل جایگزین است.
Formal. Usually interchangeable when referring to laws or rules.