صفت — اجباری
با تلاش انجام شده یا تولید شده؛ طبیعی یا خودجوش نیست.
Done or produced with effort; not natural or spontaneous.
«او لبخندی اجباری زد.»
“She gave a forced smile.”
«فرود اضطراری جان آنها را نجات داد.»
“The forced landing saved their lives.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/اداری. به معنای اجباری بودن طبق قانون یا قاعده، اغلب توسط یک مقام. 'تحصیل اجباری' درست است، 'یک لبخند اجباری' نادرست است. در مورد تلاش داخلی با 'forced' قابل تعویض نیست.
Formal/official. Means required by a rule or law, often by an authority. 'Compulsory education' works, 'a compulsory smile' doesn't. Not interchangeable with 'forced' when referring to internal effort.
معمول. به معنای ناسازگار با طبیعت یا انتظارات عادی؛ مصنوعی. 'سکوت غیرطبیعی' درست است، 'کار غیرطبیعی' نیز درست است، مشابه 'کار اجباری'.
Common. Means not in accordance with nature or normal expectations; artificial. 'Unnatural silence' works, 'unnatural labor' also works, similar to 'forced labor'.
فعل — مجبور کرد
زمان گذشته ساده و اسم مفعول فعل 'force'. کسی را وادار به انجام کاری برخلاف میلش کردن، یا چیزی را با استفاده از زور یا قدرت به وقوع پیوستن.
Past simple and past participle of 'force'. To make someone do something against their will, or to make something happen by means of strength or power.
«آنها او را مجبور به اعتراف کردند.»
“They forced him to confess.”
«پلیس در را به زور باز کرد.»
“The police forced open the door.”