verb (فعل)commonpast (گذشته): forgavepast participle (مفعولی): forgiven-ing (حال): forgiving3rd (سوم): forgives
فعل — بخشیدن
بخشیدنگذشت کردن
دست برداشتن از احساس عصبانیت یا ناراحتی نسبت به کسی که اشتباه کرده
To stop feeling angry or resentful towards someone who has done wrong
«او اشتباهاتش را میبخشد.»
“She forgives him for his mistakes.”
«او پس از بحث سریعاً بخشید.»
“He forgave her quickly after the argument.”