form
اسم — شکل
شکل ظاهری یا نحوه چیدمان یک چیز.
The visible shape or arrangement of something.
«شکل کوه به وضوح دیده میشد.»
“The form of the mountain was clearly visible.”
«لطفاً قبل از مصاحبه این فرم را پر کنید.»
“Please fill out this form before the interview.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. در بیشتر موارد که به ساختار ظاهری اشاره دارد قابل جایگزینی است.
Common. Interchangeable in many contexts when referring to the external configuration — 'the form of a sculpture' and 'the shape of a sculpture' both work.
رسمی. بیشتر به سازمانبندی درونی اشاره دارد و همیشه قابل جانشینی نیست.
Formal. Refers more to internal organization and arrangement of parts rather than just outer shape, so it's not interchangeable in all contexts.
متضادها
فعل — شکل دادن
گردآوری یا کنار هم قرار دادن اجزا برای ایجاد چیزی.
To bring parts together to create something.
«کمیته هفته آینده یک طرح تشکیل خواهد داد.»
“The committee will form a plan next week.”
«ابرها شروع به شکلگیری در آسمان کردند.»
“Clouds began to form in the sky.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج و کلی. وقتی منظور ایجاد چیزی است قابل جایگزینی است ولی معمولاً بر شکل تأکید کمتر دارد.
Common and general. Can replace 'form' when meaning to bring into existence, but 'form' often stresses the shape or structure more.
رایج. بر کنار هم گذاشتن جسمی تأکید دارد و در این زمینه جایگزین است.
Common. Focuses on putting parts together physically; interchangeable with 'form' in contexts emphasizing gathering elements.
اسم — فرم
برگه یا سندی که جای خالی برای پر کردن دارد.
A document with blank spaces to be filled.
«فرم را با اطلاعات شخصیتان پر کنید.»
“Fill in the form with your personal information.”
«فرم درخواست به صورت آنلاین موجود است.»
“The application form is available online.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج ولی عمومیتر است. همیشه قابل جایگزینی نیست چون فرم به پر کردن جای خالی اشاره دارد.
Common, but broader. Not always interchangeable because 'form' specifically implies blanks to fill.
اسم — روش
شیوه یا روش خاص انجام دادن کاری.
A particular way of doing something or style.
«او شیوه بسیار رسمی در سخن گفتن دارد.»
“He has a very formal form of speech.”
«یوگا اشکال مختلفی دارد.»
“Yoga has many different forms.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی منظور شیوه انجام است میتواند جایگزین شود.
Common. Can often replace 'form' when it means approach or way to do something.
رایج. بیشتر به حالت ظاهری یا روش دلالت دارد و فقط در این موارد قابل جایگزینی است.
Common. Refers more to manner or appearance; interchangeable only if 'form' refers to manner.
فعل — تشکیل دادن
تشکیل یا سازماندهی یک گروه یا تیم.
To organize or establish a group or team.
«آنها کمیته جدیدی برای رسیدگی به شکایات تشکیل دادند.»
“They formed a new committee to handle complaints.”
«بازیکنان تیمی برای مسابقه تشکیل دادند.»
“The players formed a team for the tournament.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. هنگام تشکیل گروهها اغلب جایگزین است ولی گاهی بر شروع تأکید دارد.
Common. Often interchangeable when referring to setting up groups, but 'form' sometimes stresses beginning or creation.
رسمی. معمولاً دائمی یا رسمی است و همیشه جایگزین نیست.
Formal. Usually more permanent or official, so not always interchangeable.