gasp
/ɡæsp/
1verb (فعل)commonpast (گذشته): gaspedpast participle (مفعولی): gasped-ing (حال): gasping3rd (سوم): gasps
فعل — نفس نفس زدن
نفس نفس زدننفس گرفتن
بهطور ناگهانی و با دهان باز نفس کشیدن، معمولاً از تعجب یا شوک.
To breathe suddenly and quickly with the mouth open, usually in shock or surprise.
«وقتی تصادف را دید، نفسش برید.»
“She gasped when she saw the accident.”
«بعد از دویدن سریع، نفسش بند آمد.»
“He gasped for air after running fast.”
تفاوت با واژههای مشابه
pant— نفس نفس زدن
غیررسمی. معمولاً به نفس نفس زدن از تنفس سنگین اشاره دارد.
Informal. Usually from heavy breathing, not necessarily surprise.
2noun (اسم)commonplural (جمع): gasps
اسم — نفس نفس زدن
نفس نفس زدننفس بریده
نفس کوتاه و ناگهانی بهعنوان واکنش به شوک یا تعجب.
A sudden short intake of breath expressing shock or surprise.
«وقتی خبر اعلام شد، جمعیت نفسشان بند آمد.»
“There was a gasp from the crowd when the news was announced.”
«نفسنفس زدنش تعجبش را نشان داد.»
“Her gasp showed her surprise.”