verb (فعل)commonpast (گذشته): gaspedpast participle (مفعولی): gasped-ing (حال): gasping3rd (سوم): gasps
فعل — نفسنفس زد
نفسنفس زدنفس کشید
ناگهان نفس کشید، معمولاً به خاطر تعجب، شوک یا درد (گذشته).
Breathed in suddenly, usually from surprise, shock, or pain (past tense).
«وقتی سورپرایز را دید، نفسش بند آمد.»
“She gasped when she saw the surprise.”
«بعد از دویدن، نفسش را گرفت.»
“He gasped for air after running.”