get up
فعل عبارتی — از خواب بلند شدن
بعد از خواب از رختخواب بلند شدن و روز را شروع کردن.
To get out of bed after sleeping, or to wake up and begin the day.
«من معمولاً روزهای کاری ساعت شش از خواب بلند می‌شوم.»
“I usually get up at six on weekdays.”
«در زمستان زود از خواب بلند شدن سخت است.»
“It's hard to get up early in winter.”
تفاوت با واژه‌های مشابه
رسمی/ادبی. در rise early جایگزین می‌شود، اما rise به‌تنهایی رسمی است و در گفت‌وگو معمولاً get up می‌گویند.
Formal/literary. Interchangeable in 'rise early', but 'rise' alone sounds formal; in conversation people usually say 'get up'.
فعل عبارتی — بلند شدن
از حالت نشسته، خوابیده یا زانو زده بلند شدن و روی پا ایستادن.
To stand up from a sitting, lying, or kneeling position.
«او زمین خورد اما سریع بلند شد.»
“She fell but quickly got up.”
«وقتی معلم وارد کلاس می‌شود لطفاً بلند شوید.»
“Please get up when the teacher walks in.”
تفاوت با واژه‌های مشابه
رسمی. برای بلند شدن به کار می‌رود، مثل all rise در دادگاه، اما در گفت‌وگو get up انتخاب عادی است.
Formal. Works for standing, as in 'all rise' in a courtroom, but 'get up' is the normal conversational choice.
فعل عبارتی — بیدار کردن
کسی را بیدار کردن و وادار کردن که از رختخواب بلند شود.
To wake someone and make them get out of bed.
«می‌توانی بچه‌ها را برای مدرسه بیدار کنی؟»
“Can you get the kids up for school?”
«فردا ساعت پنج بیدارت می‌کنم.»
“I'll get you up at five tomorrow.”
تفاوت با واژه‌های مشابه
روزمره. wake the kids جایگزین get the kids up می‌شود، اما get up یعنی آن‌ها را از رختخواب هم بیرون می‌آوری.
Everyday. 'Wake the kids' is interchangeable with 'get the kids up', but 'get up' also implies making them leave their beds.
رسمی/ادبی. برای بیدار کردن کسی با کمی زحمت به کار می‌رود — rouse the children — اما در گفتار روزمره کهنه به نظر می‌رسد.
Formal/literary. Fits waking someone with some effort — 'rouse the children' — but sounds old-fashioned in daily speech.