verb (فعل)commonpast (گذشته): grimacedpast participle (مفعولی): grimaced-ing (حال): grimacing3rd (سوم): grimaces
فعل — اخم کردن
اخم کردندماغدرآوردن
حال استمراری فعل grimace: ایجاد حالت چهره نشاندهنده درد یا ناراحتی.
Present participle of grimace: making facial expressions showing pain or discomfort.
«او در حال اخم کردن از درد بود.»
“She was grimacing in pain.”
«او هنگام بلند کردن جعبه سنگین مدام دماغدرآوردن میکند.»
“He keeps grimacing while lifting the heavy box.”