guffaw
guf·faw/ɡəˈfɔː/
verb (فعل)commonpast (گذشته): guffawedpast participle (مفعولی): guffawed-ing (حال): guffawing3rd (سوم): guffaws
فعل — با صدای بلند خندیدن
با صدای بلند خندیدنقهقهه زدن
با صدای بلند و رها از خنده شدید و پر انرژی کردن.
To laugh loudly and heartily, often in a way that is unrestrained or boisterous.
«او بهشدت به شوخی کمدین قهقهه زد.»
“He guffawed loudly at the comedian's joke.”
«نمیتوانست جلوی قهقههاش به داستان خندهدار را بگیرد.»
“She couldn't help but guffaw at the silly story.”
تفاوت با واژههای مشابه
chuckle— قهقههٔ آرام
روزمره. به خنده آرام و محجوب اشاره دارد، نه بلند و پر سر و صدا مثل guffaw؛ جایگزین مناسبی نیست.
Everyday. Refers to quiet, restrained laughter, not loud like guffaw; not interchangeable with guffaw as chuckle is milder and polite.