chuckle
فعل — قهقهه آرام
با صدای پایین یا در خود خندیدن، معمولاً به طور ملایم یا کنترل شده.
To laugh quietly or to oneself, usually in a mild or suppressed way.
«او به آرامی به شوخی خندید.»
“He chuckled softly at the joke.”
«او هنگام خواندن داستان خندهدار به خود خندید.»
“She chuckled to herself while reading the funny story.”
تفاوت با واژههای مشابه
غیررسمی. معمولاً صدای بالاتر، کودکانهتر یا عصبیتر از chuckle؛ در موارد خنده سبک و ساده جایگزین میشود.
Informal. Usually higher-pitched, more childish or nervous than chuckle; replaces chuckle in contexts implying light, silly laughter.
غیررسمی. خنده کمی تمسخرآمیز یا تحت کنترل؛ وقتی خنده به جای شادمانی ساده نشانه تمسخر باشد جایگزین chuckle میشود.
Informal. Slightly mocking or suppressed laugh; can be used instead of 'chuckle' when laughter conveys mild ridicule rather than simple amusement.