harken
har·ken/ˈhɑːrkən/
verb (فعل)archaicpast (گذشته): harkedpast participle (مفعولی): harked-ing (حال): harkening3rd (سوم): harkens
فعل — گوش دادن
گوش دادنمراقب بودن
نوع قدیمی یا شعری به معنی گوش دادن یا توجه کردن.
Archaic or poetic form meaning to listen or pay attention.
«به صدای شب گوش فرا دهید.»
“Harken to the sound of the night.”
«آنها به سنتهای قدیمی توجه میکنند.»
“They harken back to old traditions.”
تفاوت با واژههای مشابه
listen— گوش دادن
معادل رایج امروزی؛ harken حالت شعری یا قدیمی دارد.
Common modern equivalent; 'harken' is poetic or archaic.