hinder
فعل — مانع شدن
چیزی یا کسی را به گونهای تحت تأثیر قرار دادن که انجام کاری سخت شود یا اتفاق نیفتد.
To make it difficult for someone to do something or for something to happen.
«ترافیک سنگین مانع رسیدن به موقع ما شد.»
“Heavy traffic hindered our arrival on time.”
«مصدمه او را از بازی کردن در مسابقه بازداشت.»
“His injury hindered him from playing in the match.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی منظور به تأخیر انداختن باشد قابل جایگزینی است — «ترافیک ما را به تأخیر انداخت.» ولی همیشه برای مفهوم جلوگیری فعالانه مناسب نیست.
Common. Interchangeable when meaning making something later than planned — ’The traffic delayed us.’ Not always interchangeable when focus is on obstruction, e.g. ’hinder progress’ implies active difficulty.
رسمی. شباهت دارد ولی بیشتر به سد کردن عمدی یا فیزیکی اشاره دارد. معمول در زمینههای حقوقی و فیزیکی. hinder گستردهتر و کمتر فیزیکی است.
Formal. Similar meaning but implies a more deliberate or physical blocking. Common in legal and physical contexts. 'Hinder' is broader and less physical.