adjective (صفت)common
صفت — فتنهآمیز
فتنهآمیزمتواضعکننده
ایجاد حس تواضع یا کاهش غرور.
Causing a feeling of modesty or loss of pride.
«شکست تجربهای متواضعکننده بود.»
“The defeat was a humbling experience.”
«بردن به او درسی تواضعآمیز داد.»
“Winning taught her a humbling lesson.”
تفاوت با واژههای مشابه
modest— متواضع
صفت رایج برای اشاره به عدم غرور، اغلب در توصیف طرز فکر قابل تعویض.
Common adjective indicating lack of pride, often interchangeable in describing attitude.
mortifying— خجالتآور
قوی. تاکید بر شرمندگی یا خجالت دارد، قویتر از humbling.
Strong. Emphasizes shame or embarrassment, stronger than humbling.