فعل — ناتوان کردن
از کار انداختن یا از کارایی انداختن به گونهای که نتواند به صورت عادی یا سالم عمل کند؛ ناتوان کردن یا از کار انداختن.
To prevent from functioning in a normal or healthy way; to disable or make unfit.
«این جراحت او را برای چند هفته ناتوان کرد.»
“The injury incapacitated him for several weeks.”
«بارش برف سنگین کل شهر را از کار انداخت.»
“Heavy snowfall incapacitated the entire city.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. 'disable' یک مترادف مستقیم است و به معنای ناتوان ساختن کسی یا چیزی از کار کردن است. اغلب برای نقصهای فیزیکی یا مکانیکی استفاده میشود. 'incapacitate' به معنای از دست دادن شدیدتر یا کامل توانایی عمل یا کارکرد است، اغلب در یک زمینه قانونی یا پزشکی.
Common. 'Disable' is a direct synonym, meaning to make someone or something unable to function. It is often used for physical or mechanical impairments. 'Incapacitate' implies a more severe or complete loss of ability to act or function, often in a legal or medical context.
غیررسمی/استعاری. ایجاد آسیب یا نقص شدید و دائمی؛ باعث بسیار بد کار کردن شدن. 'Cripple' میتواند تحتاللفظی (آسیب فیزیکی) یا استعاری (آسیب رساندن به یک سیستم) باشد. 'incapacitate' گستردهتر است و میتواند به هر حالتی از ناتوانی در عملکرد اشاره کند، نه فقط آسیب فیزیکی شدید.
Informal/Figurative. To cause a severe and lasting injury or impairment to; to cause to operate very badly. 'Cripple' can be literal (physically damaging) or figurative (damaging a system). 'Incapacitate' is broader and can refer to any state of being unable to function, not just severe physical damage.