incompleteness
in·com·plete·ness/ɪnˈkɒm.plɪt.nəs/
in-notcompletefinished, whole-nessstate or quality
noun (اسم)formal
اسم — ناکامل بودن
ناکامل بودنکامل نبودن
وضعیتی که چیزی ناقص یا ناتمام باشد؛ کامل نبودن.
The state of being unfinished or lacking parts; not complete.
«ناکامل بودن گزارش باعث سردرگمی شد.»
“The incompleteness of the report caused confusion.”
«ناکامل بودن دادهها بر نتایج پژوهش تأثیر گذاشت.»
“Incompleteness in data affected the study's results.”
تفاوت با واژههای مشابه
partiality— نقص
رسمی. به حالت ناقص یا نیمی اطلاق میشود، مرتبط با incompleteness.
Formal. Means partial or incomplete state, related to incompleteness.