indict
in·dict/ɪnˈdaɪt/
in-inside or upondictsay or declare
verb (فعل)formalpast (گذشته): indictedpast participle (مفعولی): indicted-ing (حال): indicting3rd (سوم): indicts
فعل — متهم کردن
متهم کردنکیفرخواست صادر کردن
دادگاه رسماً متهم به ارتکاب جرم کردن.
To formally charge someone with a crime.
«هیئت منصفه تصمیم گرفت متهم را به اتهام رسمی محکوم کند.»
“The grand jury decided to indict the suspect.”
«او سال گذشته به جرم کلاهبرداری متهم شد.»
“He was indicted for fraud last year.”
تفاوت با واژههای مشابه
charge— متهم کردن
واژه رایج حقوقی. در زمینههای رسمی و حقوقی جایگزین indict میشود، اما indict اشاره به اتهام رسمی هیئت منصفه دارد.
Common legal term. Used interchangeably with 'indict' in formal or legal contexts, but 'indict' implies a formal grand jury accusation.