infamia
in·fa·mi·a/ɪnˈfeɪ.mi.ə/
noun (اسم)formal
اسم — رسوایی
رسواییبدنامی
رسوایی یا شرمساری عمومی؛ وضعیتی از بدنامی.
Disgrace or public shame; a state of being infamous.
«او پس از رسوایی در بدنامی زندگی کرد.»
“He lived in infamia after the scandal.”
«چنین رفتاری برای خانواده بدنامی به همراه دارد.»
“Such behavior brings infamia to the family.”
تفاوت با واژههای مشابه
disgrace— بدنامی
رسمی. معنای مشابه درباره از دست دادن احترام یا شرافت.
Formal. Similar meaning referring to loss of respect or honor.