inflicted
in·flict·ed/ɪnˈflɪk.tɪd/
in-intoflictto strike or cause-edpast tense and past participle
verb (فعل)formalpast (گذشته): inflictedpast participle (مفعولی): inflicted-ing (حال): inflicting3rd (سوم): inflicts
فعل — تحمیل کردن
تحمیل کردنوارد کردن آسیب
باعث تحمل چیزی ناخوشایند یا آسیبزننده شدن برای کسی یا چیزی شدن.
Caused something unpleasant or harmful to be suffered by someone or something.
«طوفان خسارت شدیدی به شهر وارد کرد.»
“The storm inflicted severe damage on the town.”
«او با کلمات تندش درد وارد کرد.»
“He inflicted pain with his harsh words.”
تفاوت با واژههای مشابه
imposed— تحمیل شده
رسمی، تأکید بر تحمیل ناخوشایند به دیگران.
Formal, emphasizes forcing something undesirable on others.