infringement
in·fringe·ment/ɪnˈfrɪndʒ.mənt/
in-intofringeborder or limit-mentaction or result
noun (اسم)formalplural (جمع): infringements
اسم — تخلف
تخلفنقضتعدی
عمل نقض یا شکستن قانون، قاعده یا توافق.
The act of violating or breaking a law, rule, or agreement.
«نقض حق تکثیر غیرقانونی و مجازاتپذیر است.»
“Copyright infringement is illegal and punishable by law.”
«شرکت به خاطر نقض یک پتنت شکایت شد.»
“The company was sued for infringement of a patent.”
تفاوت با واژههای مشابه
violation— تخطی
رایج است و به شکستن قوانین یا قواعد اشاره دارد.
Common. Refers to breaking rules or laws.