verb (فعل)commonpast (گذشته): inhabitedpast participle (مفعولی): inhabited-ing (حال): inhabiting3rd (سوم): inhabits
فعل — ساکن بودن
ساکن بودنزندگی کردن
در مکانی زندگی کردن یا سکونت داشتن.
To live or dwell in a certain place.
«گونههای زیادی در جنگل زندگی میکنند.»
“Many species inhabit the forest.”
«او در روستای کوچکی در کوهستان ساکن است.»
“He inhabits a small village in the mountains.”
تفاوت با واژههای مشابه
resides— اقامت داشتن
رایج. اغلب هنگام اشاره به زندگی در محل قابل تعویض با inhabit است.
Common. Often interchangeable with inhabit when referring to living in places.