adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): more inhabitablesuperlative (عالی): most inhabitable
صفت — قابل سکونت
قابل سکونتقابل زندگی
مناسب یا قابل سکونت یا اقامت بودن.
Suitable or capable of being lived in or occupied.
«پس از فاجعه، آن جزیره قابل سکونت شد.»
“The island became inhabitable after the disaster.”
«به دنبال سیارات قابل سکونت گشتیم.»
“We searched for inhabitable planets.”
تفاوت با واژههای مشابه
livable— قابل زندگی
رایج. در مواقع روزمره برای توصیف مکانهای قابل زندگی جایگزین است.
Common. Interchangeable in everyday contexts when describing places fit to live in.