inherent
صفت — ذاتی
ویژگیای که به طور طبیعی و همیشگی در چیزی وجود دارد
existing as a natural or permanent quality in something
«اعتماد بخش ذاتی هر رابطهای است.»
“Trust is an inherent part of any relationship.”
«سرمایهگذاری در سهام خطرات ذاتی دارد.»
“There are inherent risks in investing in stocks.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. اغلب قابل جایگزینی با inherent در توصیف ویژگیهای طبیعی، مثل intrinsic value و inherent value. برای تأکید بر ذات و اصل چیزی استفاده میشود.
Formal. Often interchangeable with 'inherent' when describing natural qualities, e.g. 'intrinsic value' and 'inherent value'. Usually chosen to emphasize something essential.
رسمی/غیررسمی. به ویژگیهای ذاتی از تولد اشاره دارد، نه کسبشده. فقط زمانی جایگزین inherent میشود که منظور ویژگی ذاتی از بدو تولد باشد، مثلا innate ability.
Formal/informal. Refers to qualities present from birth rather than acquired. Can replace 'inherent' only when meaning something natural from birth, e.g. 'innate ability'.