intrinsic
صفت — ذاتی
ویژگیای که بهطور طبیعی و دائمی از چیزی یا کسی جدا نشدنی است؛ ذاتاً مهم و اساسی.
Belonging naturally and permanently to something or someone; essential.
«اعتماد ذاتاً در یک رابطه قوی وجود دارد.»
“Trust is intrinsic to a strong relationship.”
«ارزش ذاتی طلا به خاطر کمیابی آن بالا است.»
“The intrinsic value of gold is high due to its rarity.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. وقتی اشاره به صفات دائمی است میتواند جایگزین intrinsic شود، مثل inherent value. کمی آکادمیکتر است.
Formal. Can replace 'intrinsic' when referring to permanent qualities, e.g. 'inherent value'. Slightly more academic than 'intrinsic'.
روزمره. در موارد اهمیت قابل جایگزینی است، مثلاً essential feature و intrinsic feature. البته essential میتواند معنی «کاملاً ضروری» داشته باشد که گستردهتر است.
Common. Interchangeable in contexts emphasizing importance, e.g. 'essential feature' vs 'intrinsic feature'. 'Essential' can also mean absolutely necessary, which is broader.