noun (اسم)formal
اسم — معصومیت
معصومیتبیگناهی
وضعیت بیگناهی؛ نبود گناه یا تقصیر.
The quality or state of being innocent; lack of guilt or wrongdoing.
«بیگناهی او در دادگاه اثبات شد.»
“Her innocency was proven in court.”
«معصومیت کودک در رفتارهایش واضح بود.»
“The child's innocency was evident in his actions.”
تفاوت با واژههای مشابه
innocence— معصومیت
رایج. معمولاً innocence استفاده میشود؛ innocency کمتر به کار میرود اما معنای مشابه دارد.
Common. 'Innocence' is more frequently used; 'innocency' is a less common variant but same meaning.