innocent
صفت — بیگناه
کسی که مرتکب جرم یا اشتباهی نشده و بیگناه است.
Not guilty of a crime or offense; free from blame.
«هیئت منصفه او را در همه اتهامات بیگناه دانست.»
“The jury found him innocent of all charges.”
«او بیگناه بود و هیچ ایدهای از اتفاق نداشت.»
“She was innocent and had no idea what happened.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. بیشتر در زمینههای قانونی یا اخلاقی بهکار میرود؛ وقتی میخواهیم بیخطا بودن را تأکید کنیم جایگزین خوبی است.
Formal. Often used in legal/ethical contexts; interchangeable when emphasizing no fault — 'He was blameless in the accident' works, but less common in everyday speech.
رسمی/ادبی. معنای دقیق بیگناه بودن را دارد؛ بیشتر در مباحث حقوقی یا اخلاقی جایگزین است.
Formal/literary. Strictly means not guilty; interchangeable with 'innocent' mainly in legal or moral discussions, less so in casual use.
متضادها
صفت — بیضرر
بیضرر یا با قصد ایجاد آسیب یا توهین، معصوم یا سادهلوح.
Harmless or not intended to cause harm or offense; pure or naive.
«تنها یک شوخی بیضرر و بدون قصد توهین بود.»
“It was just an innocent joke with no offense meant.”
«او تبسمی معصومانه زد که مهربانیاش را نشان میداد.»
“She gave an innocent smile that showed her kindness.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. وقتی بیتجربگی و ساده بودن مد نظر است جایگزین خوبی است.
Everyday. Often implies innocence marked by lack of experience or sophistication; interchangeable when meaning innocent in a trusting or gullible sense.
روزمره. وقتی بخواهیم بیخطر بودن را تأکید کنیم استفاده میشود.
Everyday. Focuses on causing no damage or injury; interchangeable when emphasizing lack of harm rather than moral innocence.