instability
in·sta·bil·i·ty/ɪnˌstæbɪˈlɪti/
in-negation / notstablefirm, steady-itystate or condition
noun (اسم)formal
اسم — عدم ثبات
عدم ثباتناپایداری
حالت ناپایداری، نبود ثبات یا استواری.
The state of being unstable, lacking firmness or steadiness.
«ناپایداری سیاسی باعث مشکلات اقتصادی شد.»
“The political instability caused economic problems.”
«ناپایداری پل مهندسین را نگران کرد.»
“The instability of the bridge worried engineers.”
تفاوت با واژههای مشابه
uncertainty— عدم اطمینان
رایج. به عدم پیشبینی اشاره دارد نه صرفاً نبود ثبات.
Common. Related but emphasizes unpredictability rather than firmness.
volatility— نوسان
رسمی/فنی. معمولاً در علوم مالی یا طبیعی برای تغییرات سریع استفاده میشود.
Technical/formal. Often used in finance or science to denote rapid change or instability.