interdict

in·ter·dict/ˈɪntərdɪkt/
inter-betweendictsay, declare
1verb (فعل)formalpast (گذشته): interdictedpast participle (مفعولی): interdicted-ing (حال): interdicting3rd (سوم): interdicts

فعل — ممنوع کردن

ممنوع کردنمانع شدنتحریم کردن

رسماً منع یا ممنوع کردن کاری.

To forbid or prohibit officially.

«دادگاه فروش داروهای غیرقانونی را ممنوع می‌کند.»

The court interdicts the sale of illegal drugs.

«ورود او به محل ممنوع اعلام شد.»

He was interdicted from entering the premises.

تفاوت با واژه‌های مشابه
prohibitممنوع کردن

رسمی. به‌طور معمول در زمینه‌های حقوقی به کار می‌رود.

Formal. Similar meaning but interdict often used in legal or authoritative contexts.

متضادها
2noun (اسم)formalplural (جمع): interdicts

اسم — ممنوعیت

ممنوعیتتحریم

ممنوعیت یا تحریم رسمی.

An official prohibition or ban.

«ممنوعیت سیگار کشیدن به شدت اجرا شد.»

The interdict on smoking was strictly enforced.

«آنها با ممنوعیت کلیسا مخالفت کردند.»

They challenged the church’s interdict.

تفاوت با واژه‌های مشابه
banممنوعیت

رایج. اصطلاحی عمومی برای ممنوعیت.

Common. A general term for prohibition similar to interdict as a noun.

متضادها

گزارش مشکل ترجمه

اگر مشکلی در ترجمه این واژه مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.

امتیاز ترجمه(اختیاری)

0/2000