invoke
in·voke/ɪnˈvoʊk/
in-into, on, uponvokecall, voice
verb (فعل)formalpast (گذشته): invokedpast participle (مفعولی): invoked-ing (حال): invoking3rd (سوم): invokes
فعل — از خداوند درخواست کردن
از خداوند درخواست کردنفراخواندن
درخواست کمک یا حمایت از قدرت یا مرجع بالاتر کردن.
To call upon a higher power or authority for help or support.
«او برای حمایت از ادعایش قانون را به کار برد.»
“She invoked the law to support her claim.”
«آنها در سخنرانی خود روح آزادی را فراخواندند.»
“They invoked the spirit of freedom in their speech.”
تفاوت با واژههای مشابه
appeal— درخواست کردن
رسمی رایج. وقتی درخواست جدی باشد جایگزین invoke میشود.
Common in formal contexts. Can replace 'invoke' when making a serious or urgent request. 'He appealed to the court' works similarly.