صفت — کنایهآمیز
با صدای تمسخرآمیز یا با شعارهای مسخرهکننده بیان شده
Expressing contempt or mocking by shouting or taunting
«صدای تمسخرهای جمعیت بعد از خطا بلندتر شد.»
“The crowd’s jeering voices grew louder after the mistake.”
«او بدون ترس مقابل جمعیت مسخرهکن ایستاد.»
“He faced the jeering crowd without fear.”
تفاوت با واژههای مشابه
معمولی. معنای مشابه دارد؛ اغلب میتواند جایگزین jeering برای توصیف بیان یا لحن شود اما کمتر برای رفتار بلند جمع کاربرد دارد.
Common. Similar meaning; can often replace 'jeering' when describing expressions or tone of voice but less often for loud crowd behavior.
رایج. زمانی که قصد تمسخر یا تحریک است جایگزین میشود؛ طعنه بیشتر تأکید بر تحریک مستقیم دارد.
Common. Interchangeable when emphasizing teasing or provoking; taunting often implies a more personal or direct provocation.
اسم — تمسخر
عمل مسخره کردن یا فحاشی برای نشان دادن تحقیر
The act of mocking or shouting insults to show contempt
«اجرای او با تمسخر تماشاگران روبرو شد.»
“His performance was met with jeering from the audience.”
«تمسخر رفتار مناسبی در مدارس نیست.»
“Jeering is not acceptable behavior in schools.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. اسم نزدیکی است ولی mockery میتواند گستردهتر و غیرکلامی باشد.
Common. Conceptually similar noun, but 'mockery' can be broader and not necessarily vocal.
رایج. معمولاً قابل شمارش است و اشاره به تحریک مستقیم دارد ولی مرتبط است.
Common. Often singular or countable noun; more direct provocation, but closely related.