keel
/kiːl/
noun (اسم)technicalplural (جمع): keels
اسم — کویل
کویلتیرک کف کشتی
تیرک اصلی سازهای که در کف بدنه کشتی قرار دارد.
The main structural beam along the bottom of a ship's hull.
«کویل کشتی باعث ثبات آن در آب میشود.»
“The ship's keel keeps it stable in the water.”
«آنها کویل آسیبدیده را تعمیر کردند.»
“They repaired the damaged keel.”
تفاوت با واژههای مشابه
backbone— ستون فقرات
مترادف استعاری که اهمیت را نشان میدهد، واژه دریایی نیست.
Metaphorical synonym emphasizing importance, not nautical term.