kell
/kɛl/
verb (فعل)archaicpast (گذشته): kelledpast participle (مفعولی): kelled-ing (حال): kelling3rd (سوم): kells
فعل — فریاد زدن
فریاد زدن
بلند صدا زدن یا فریاد کشیدن، بهویژه در گویش اسکاتلندی.
To call out loudly or shout, especially in Scottish dialect.
«او برای هشدار به کارگران فریاد میزند.»
“He kells to alert the workers.”
«آنها صدای فریاد او را از دور میشنیدند.»
“They could hear him kelling from afar.”