knocking
knock·ing/ˈnɒkɪŋ/
knockto strike a surface to attract attention-ingpresent participle / continuous tense
اسم — کوبیدن
کوبیدنزدن به در
عمل یا صدای زدن به در یا سطح برای جلب توجه.
The action or sound of striking a door or surface to be heard or let in.
«صدای بلند کوبیدن به در بود.»
“There was a loud knocking on the door.”
«نیمهشب صدای کوبیدن شنیدم.»
“I heard knocking at midnight.”
تفاوت با واژههای مشابه
rap— ضربه زدن
روزمره. ضربه نرم و تیز شبیه به knocking، معمولا روی در یا میز.
Everyday. Similar soft sharp tap, often on doors or tables.