lancer
lanc·er/ˈlæn.sər/
lancea long weapon with a pointed metal tip-erone who performs an action
noun (اسم)formalplural (جمع): lancers
اسم — نیزهدار
نیزهدارسرباز مسلح به نیزه
سربازی که با نیزه سوار بر اسب میجنگد.
A soldier who fights with a lance on horseback.
«نیزهدار شجاعانه به نبرد حمله کرد.»
“The lancer charged bravely into battle.”
«نیزهداران واحد مهم سوارهنظام در ارتشهای قرون وسطی بودند.»
“Lancers were an important cavalry unit in medieval armies.”
تفاوت با واژههای مشابه
cavalryman— سوارکار جنگی
اصطلاح رسمی یا تاریخی برای سرباز سوار، مشابه لَنسر اما عمومیتر.
Formal or historical term referring to a soldier on horseback, similar in meaning but more general than lancer.