صفت — قانونی
مجاز و پذیرفته شده توسط قانون؛ قانونی و معتبر بهشمار رفته.
Allowed or permitted by law; legally recognized or authorized.
«بعد از قبول شدن در آزمون، رانندگی قانونی است.»
“It is lawful to drive a car after passing the test.”
«آنها حق قانونی داشتن ملک را دارند.»
“They have a lawful right to own property.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. در بیشتر موارد به جای lawful به کار میرود، مثلاً 'حقوق قانونی'. اما 'legal' گستردهتر است و به زمینههای مربوط به قانون بدون اشاره به درست یا غلط اخلاقی هم اطلاق میشود.
Formal. Interchangeable with 'lawful' in most contexts referring to something allowed by law, e.g., 'legal rights.' However, 'legal' is broader, also used in law-related contexts without implying moral rightness.
رسمی. معنای مشابه با lawful دارد ولی معمولاً مفهوم توجیه اخلاقی یا پذیرش گستردهتر از صرفاً قانونی بودن دارد.
Formal. Similar to 'lawful' but often implies moral or accepted justification beyond mere legality. Used in contexts like 'legitimate business' or 'legitimate claim.'