فعل — لنگیدن
(غیررسمی، لهجهای) تلفظ غیررسمی یا لهجهای 'limping' به معنای با دشواری راه رفتن به دلیل آسیب یا ناتوانی.
(Informal, dialectal) An informal or dialectal pronunciation of 'limping', meaning to walk with difficulty due to an injury or disability.
«او را دیدم که بعد از پیچ خوردن مچ پایش، در خیابان میلنگید.»
“I saw him limpin' down the street after he twisted his ankle.”
«او از وقتی از نردبان افتاده، میلنگد.»
“He's been limpin' ever since he fell off the ladder.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. شبیه به 'limping'، اغلب به معنای دشواری بیشتر یا ناشیانهتر در راه رفتن، معمولاً به دلیل آسیب. 'او بعد از زمین خوردن لنگلنگان راه میرفت.'
Common. Similar to 'limping', often implying a more pronounced or awkward difficulty in walking, typically due to injury. 'He was hobbling after the fall.'
صفت — لنگان
(غیررسمی، لهجهای) شکل غیررسمی یا لهجهای 'limping' که کسی را توصیف میکند که با دشواری راه میرود.
(Informal, dialectal) An informal or dialectal form of 'limping', describing someone who is walking with difficulty.
«او با پایی لنگان از بازی برگشت.»
“He came back from the game with a limpin' leg.”
«آن سگ پیر همیشه در حیاط لنگان میچرخد.»
“That old dog is always limpin' around the yard.”