verb (فعل)commonpast (گذشته): luckedpast participle (مفعولی): lucked-ing (حال): lucking3rd (سوم): lucks
فعل — خوششانس بود
خوششانس بودپیروز شد
موفق یا خوششانس بودن در یک موقعیت خاص.
Succeeded or had good fortune in a particular situation.
«او خوششانس بود و آخرین بلیط را گرفت.»
“She lucked out and got the last ticket.”
«آنها به طور خوششانس قراردادی عالی برای ماشین به دست آوردند.»
“They lucked into a great deal on the car.”
تفاوت با واژههای مشابه
succeeded— موفق شد
رایج. در زمینه موفقیت قابل تعویض است ولی luck تأکید بر شانس دارد.
Common. Interchangeable in contexts of success or fortune, but 'luck' emphasizes chance more.