malignancy
اسم — سرطانی بودن
حالت یا وضعیتی که در آن سلولها بهطور غیرقابل کنترل رشد میکنند و ممکن است پخش شوند، معمولاً به معنای تومورهای سرطانی است.
A condition in which cells grow uncontrollably and can spread, often referring to cancerous tumors.
«دکتر وجود بدخیمی در بافت ریه را تأیید کرد.»
“The doctor confirmed the malignancy in the lung tissue.”
«تشخیص زودهنگام بدخیمی گزینههای درمانی را افزایش میدهد.»
“Early detection of malignancy increases treatment options.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. در متون پزشکی معمولاً بهجای malignancy استفاده میشود و عامتر است.
Common. Often used interchangeably with malignancy in medical contexts when referring to harmful tumors; 'cancer' is more general and widely known.
متداول. به تودهای از بافت گفته میشود که ممکن است خوشخیم یا بدخیم باشد؛ همیشه معادل malignancy نیست.
Common. Refers to a mass of tissue; can be benign or malignant, so not always interchangeable with malignancy which implies harmfulness.