matte
mat·te/ˈmæt.i/
mattea non-glossy, dull finish
adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): mattersuperlative (عالی): mattest
صفت — مات
ماتبیبرقبدون درخشش
دارای سطحی بدون برق و درخشندگی، صاف و مات.
Having a flat, non-shiny surface lacking gloss or shine.
«رنگ این تابلو سطحی مات دارد تا بازتاب نور کم شود.»
“The painting has a matte finish to reduce glare.”
«او رژ لب مات را نسبت به براق ترجیح میدهد.»
“She prefers matte lipstick over shiny ones.”
تفاوت با واژههای مشابه
dull— کدر
متداول. وقتی سطح بدون براقی باشد، جایگزین matte است مثل 'سطح کدر' یا 'سطح مات'.
Common. Interchangeable with 'matte' when describing surfaces lacking shine, e.g. 'a dull finish' or 'a matte finish'. Less used for artistic coatings.