merit
اسم — شایستگی
ویژگی خوب یا شایسته که لایق ستایش یا پاداش است.
The quality of being good or worthy, especially deserving praise or reward.
«کار او ارزش زیادی دارد.»
“Her work has great merit.”
«پیشنهاد براساس شایستگیهایش پذیرفته شد.»
“The proposal was accepted on its merits.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. به سودمندی یا اهمیت اشاره دارد؛ بسته به زمینه کمی قابل جایگزینی است.
Common. Refers to usefulness or importance; partially interchangeable depending on context.
متضادها
فعل — شایسته بودن
لایق یا سزاوار بودن چیزی بودن.
To deserve or be worthy of something.
«او به دلیل صداقتش شایسته پاداش است.»
“She merits a reward for her honesty.”
«تلاشهای او شایسته تقدیر است.»
“His efforts merit recognition.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. تقریباً کاملاً در موارد سزاوار بودن جایگزین است.
Common. Almost fully interchangeable when referring to deserving rewards or punishments.