deserve
فعل — سزاوار بودن
سزاوار (چیزی، به ویژه پاداش، مجازات یا توجه) بودن.
To be worthy of (something, especially reward, punishment, or attention).
«تو برای تمام تلاش سختت شایسته ترفیع هستی.»
“You deserve a promotion for all your hard work.”
«او سزاوار مجازات برای اعمالش است.»
“He deserves to be punished for his actions.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. سزاوار ستایش، پاداش یا توجه بودن. 'کار او مستحق تقدیر است.' اغلب با 'deserve' قابل جایگزینی است اما به ارزیابی رسمیتر یا عینیتری از شایستگی اشاره دارد.
Formal. To be worthy of praise, reward, or attention. 'His work merits recognition.' Often interchangeable with 'deserve' but implies a more formal or objective assessment of worthiness.
روزمره. به دست آوردن چیزی از طریق تلاش یا عمل. 'او ترفیع خود را به دست آورد.' در حالی که 'deserve' در مورد شایستگی است، 'earn' در مورد کسب فعال از طریق شایستگی است. گاهی اوقات زمانی که شایستگی بر اساس تلاش باشد، قابل جایگزینی است.
Everyday. To gain something through effort or action. 'He earned his promotion.' While 'deserve' is about being worthy, 'earn' is about actively acquiring through merit. Sometimes interchangeable when the worthiness is based on effort.