verb (فعل)archaicpast (گذشته): mishappenedpast participle (مفعولی): mishappened-ing (حال): mishappening3rd (سوم): mishappens
فعل — اشتباه اتفاق افتادن
اشتباه اتفاق افتادنناخوشایند پیش آمدن
اشتباه اتفاق افتادن؛ به روش نادرست پیش آمدن.
To happen wrongly; to go wrong or occur badly.
«چیزی در طول سفر اشتباه اتفاق افتاد.»
“Something mishappened during the trip.”
«برنامه به دلیل زمانبندی ضعیف به مشکل خورد.»
“The plan mishappened due to poor timing.”