mistrust
اسم — بیاعتمادی
عدم اعتماد یا اطمینان نسبت به کسی یا چیزی.
Lack of trust or confidence in someone or something.
«بین دو گروه بیاعتمادی عمیق وجود داشت.»
“There was deep mistrust between the two groups.”
«بیاعتمادی میتواند به روابط آسیب بزند.»
“Mistrust can damage relationships.”
تفاوت با واژههای مشابه
معمولی. اغلب با mistrust قابل تعویض، تفاوت لحن جزئی دارد.
Common. Often interchangeable with mistrust, slight nuance in tone.
متضادها
فعل — بیاعتماد بودن به
اعتماد نداشتن یا اطمینان نداشتن به کسی یا چیزی.
To have no trust or confidence in someone or something.
«او به راحتی به غریبهها اعتماد نمیکند.»
“She mistrusts strangers easily.”
«بدون دلیل نباید به دوستان خود بیاعتماد باشیم.»
“We should not mistrust our friends without reason.”
تفاوت با واژههای مشابه
معمولی. به عنوان فعل قابل تعویض با mistrust است، تفاوتهای اندکی دارد.
Common. Interchangeable with mistrust as a verb, same nuances apply.