mitten
mit·ten/ˈmɪt.ən/
noun (اسم)commonplural (جمع): mittens
اسم — دستکش یکتکه
دستکش یکتکهمیتر
نوعی دستکش که تمام دست را میپوشاند و انگشتان را کنار هم دارد جز شست که جداست.
A type of glove that covers the entire hand but has a single section for the four fingers and a separate section for the thumb.
«او در برف دستکشهای گرم پوشیده بود.»
“She wore warm mittens in the snow.”
«دستکشهای کودک طرح بامزهای داشت.»
“The child's mittens had a cute pattern.”
تفاوت با واژههای مشابه
glove— دستکش
عمومی. وقتی فقط منظور پوشاندن دست باشد جایگزین هم هستند، ولی دستکش انگشتان جدا دارد؛ میتر وقتی تاکید روی کنار بودن انگشتان است به کار میرود.
Common. Interchangeable with mitten only when referring generally to hand coverings, but gloves have separate sections for each finger, unlike mittens. Use mitten when emphasizing joined fingers.