mountainous
صفت — کوهستانی
دارای تعداد زیادی کوه یا ویژگی کوهستانی داشتن.
Having many mountains or characterized by mountains.
«آنها در منطقه کوهستانی شمال به پیادهروی رفتند.»
“They went hiking in the mountainous region of the north.”
«منظره کوهستانی با جنگلهای انبوه پوشیده شده است.»
“The mountainous landscape is covered with dense forests.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. معنی مشابه اما معمولاً به تپههای کوچکتر اشاره دارد. مثلاً 'منطقه تپهای' ولی 'منطقه کوهستانی' ارتفاعات بزرگتر را نشان میدهد.
Common. Similar meaning but usually refers to smaller elevations than mountainous. 'Hilly countryside' works but 'mountainous countryside' implies larger elevations.
روزمره/رسمی. بر ناهمواری و ناصاف بودن زمین تاکید دارد و اغلب به مناطق کوهستانی اشاره میکند. 'زمین ناهموار' معمولاً به کوهستانی یا صخرهای اشاره دارد.
Everyday/formal. Emphasizes roughness and unevenness of terrain, often implying mountainous areas. 'Rugged terrain' often means mountainous or rocky.