mouthier
mouth·ier/ˈmaʊθiər/
mouthoral opening-yfull of or characterized by-ercomparative form
adjective (صفت)informalcomparative (تفضیلی): mouthiersuperlative (عالی): mouthiest
صفت — جنجالیتر
جنجالیترپرحرفتر
بیشتر تمایل به جوابگویی یا جر و بحث؛ جسورتر و رُکتر از حد معمول.
More inclined to talk back or argue; more outspoken than usual.
«همچنانکه بحث ادامه داشت، او پرروتر شد.»
“He became mouthier as the argument continued.”
«کودک از حد معمول در مدرسه پرحرفتر بود.»
“The child was mouthier than usual at school.”
تفاوت با واژههای مشابه
talkative— پرحرف
غیررسمی. معنی مشابه، اما mouthier حالت چالشانگیزتر دارد.
Informal. Similar meaning but 'mouthier' implies a challenging or argumentative tone.