verb (فعل)commonpast (گذشته): munchedpast participle (مفعولی): munched-ing (حال): munching3rd (سوم): munches
فعل — جویدن
جویدنخوردن با صدای زیادی
گذشته فعل munch؛ به طور پیوسته و اغلب با صدای جویدن خوردن.
Past tense of munch; to eat something steadily and often audibly.
«او سیب ترد را جوید.»
“He munched on the crunchy apple.”
«او در طول جلسه بیصدا خورد.»
“She munched quietly during the meeting.”
تفاوت با واژههای مشابه
chewed— جویده
رایج است؛ کمتر پرمعنی از munch است اما قابل جایگزینی.
Common. Less expressive than munch but interchangeable.