negotiate
فعل — مذاکره کردن
از طریق گفتگو و توافق به تفاهم رسیدن.
To discuss and reach an agreement through communication and compromise.
«آنها با موفقیت قرارداد جدیدی را مذاکره کردند.»
“They negotiated a new contract successfully.”
«او با فروشنده برای قیمت پایینتر مذاکره کرد.»
“She negotiated with the seller for a lower price.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره است. معادل مذاکره است اما بیشتر روی چانه زدن برای قیمت یا شرایط تاکید دارد؛ معمولاً میتوان به جای negotiate در زمینه معامله یا فروش به کار برد. رسمیتر از negotiate نیست.
Common everyday. Similar meaning focusing on discussing price or terms; can often replace 'negotiate' when dealing with deals or sales—e.g., 'negotiate a price' and 'bargain a price' are close. Less formal than 'negotiate'.
رسمی است. به معنی کمک به دیگران برای مذاکره است نه خود مذاکره کردن؛ در زمینههای حقوقی یا رسمی کاربرد دارد. وقتی خودتان مذاکره میکنید جایگزین نیست.
Formal. While 'mediate' involves helping others negotiate rather than negotiating directly oneself, it is related in legal or formal contexts. Not interchangeable when you are the party negotiating.